Please consider supporting us by disabling your ad blocker.

Sin /84

Titleชื่อ
แนะนำตัวข้าคือ Sin ผู้ถูกลืมเลือน เหตุไฉนมวลมนุษย์ถึงลืมพวกข้าไปได้ บางทีหากได้เจ้าช่วย พวกนั้นอาจจะจำพวกข้าได้อีก

ตอนนี้แสงกล้าเริ่มหม่นหมอง และความมืดมนโถมเข้ามาแทนที่ พวกที่สิ้นหวังและอดอยากจัดงานเลี้ยงเทพประจำตน Kitava เทพนักล่า
แนะนำตัว
แนะนำตัวหาก Kitava รับคำเชิญ ก็มีความหวังเดียวที่เหลือคือ Sign of Purity ของพี่ชายข้า

ไปหามันในทางเดินในวังเทมพลาร์ ยามมืดมน สิ่งนี้จะเป็นคบเพลิงนำทางเจ้า
The Sign of Purityลึกลงไปใน Templar's Ossuary ท่ามกลางศพคนตายมี Sign of Purity วางอยู่

Innocence หลั่งเลือดสร้างอาวุธร้ายและสิ้นหวัง ตีขึ้นจากโลหิตของตนเองเพื่อให้เป็นเครื่องมือลงฑัณฑ์กับชำระล้าง เป็นตัวแทนแห่งความถูกต้อง หรืออย่างน้อยก็ความถูกต้องที่น้องชายข้าคิด

Innocence พบว่า High Templar คนแรกจงรักภักดีที่สุดและมอบคทานี้ให้ไปเพื่อใช้งานในเวลาคับขัน สำหรับผู้เลื่อมใสใน Innocence นั่นละ เขาไม่แคร์ทุกข์สุขของชาวบ้านร้านตลาดหรอก
The Fall of Oriathข้าเป็นเทพ แต่ก็ไม่เคยลืมว่าเคยเป็นมนุษย์ ข้าห่วงใยสิ่งที่ข้าเคยเป็น Kitava จำอะไรไม่ได้เลยและสนใจแต่ความกระหายตะกละตะกรามของตนเองเท่านั้น เป็นหลุมที่ถมเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักเต็ม

ขณะที่เทพองค์อื่นลุกขึ้นเดินดินที่แผ่นดินใหญ่ต่างฆ่าฟันกันแย่งสิ่งที่เหลือ Kitava มีสุดยอดอารยธรรมที่โหดร้ายในช่วงสมัยของเขาไว้ใช้งาน เทพนั้นอยากกินเมื่อไหร่ก็กินและเติบโตทุกครั้งที่อิ่ม ทั้ง Oriath จะตกเป็นของ Kitava ในไม่ช้า และหากเป็นเช่นนั้น แม้แต่เราก็หยุดไว้ไม่ได้
อินโนเซนเขาอยู่มานาน ร่างกายเล็กๆ นั่นเอาไว้ล่อใจพวกสาวกเท่านั้นละ ข้าได้หาร่างใหม่ที่จะสะกดความกระหายและอีโก้ที่เปราะบางนั่น

ได้ยินเสียน้องข้า "จิตใจแห่งตะกั่วจะพาไปสู่หัวใจงามดังทองคำ วิญญาณเจ้าจะถูกสะกด ความเกรี้ยวกราดของเจ้าจะต้องเย็นลง"
แนะนำตัวโดนเทพตบคว่ำไม่น่าอายหรอก ที่น่าอายคือไม่ยอมลุกขึ้นสู้ใหม่อีกรอบ เจ้าจะโผทะยานไปไกลสุดขอบฟ้า และจะฉวยเอาความหวังสุดท้ายออกจากความสิ้นหวังได้

เรือออกไปยัง Lioneye's Watch น่ะไม่ไกล ไปขึ้นเถอะ
Shavronne of Umbraถึงเจ้าจะพยายามอย่างที่สุด ผู้ฆ่าสัตว์ร้ายของข้า ยังมีความหวังเหลือนิดหน่อย เมล็ดพันธ์ที่เสกสัตว์ร้ายของข้าขึ้นมา Dark Ember นั่นแหละ มันคงปลุกสัตว์ที่มหัศจรรย์อย่างเจ้าตัวนั้นไม่ได้อีกแล้ว แต่พลังนั่นก็ยังลอยฟุ้งอยู่ พอให้มีโอกาสสู้ Kitava ได้

จะไปหา Dark Ember ที่ไหนน่ะรึ หัวใจสามดวงเงียบไปแล้ว และต้องให้มันเริ่มร้องเพลงใหม่เป็นครั้งสุดท้าย ในวินาทีสุดท้ายของชีวิตนั่นเมล็ดพันธุ์ของผู้มาโปรดจะเกิดใหม่ ข้าต้องการแค่วิญญาณสามดวงมาเติมไฟ

Shavronne of Umbra, Inquisitor Maligaro, Doedre the Darktongue วิญญาณแห่งความอดทนและพลังทั้งสามเป็นอิสระจากเจ้าสัตว์ร้ายนั้น เริ่มเก็บเกี่ยวกันเลย! Shavronne ได้กลับบ้านที่ Axiom ไปแล้ว ต้อนรับนางให้สมเกียรติหน่อย

The Essence of Umbraหากนางมีประโยชน์อะไรกับเราละก็นะ เราต้องฉกฉวยวิญญาณของ Umbra มาจากร่างกายเนื้อของนาง มาใช้งานของเรา นั่นคืองานเจ้า ส่วนข้าจะเจรจาให้นางร่วมมือ แค่อ้อมกอดและรอยจูบวิญญาณของนางก็จะไหลเข้ากายข้าเหมือนลมหายใจของคู่รัก

เป็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ของทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ กับเจ้าน่ะง่าย ข้าแค่ขอให้เจ้าทำสิ่งที่ถนัดคือฆ่า
Shavronne's Soulความทะเยอทะยานมาพร้อมกับความมรณะ ความทะเยอทะยานทำให้เทพอย่างเราผุดขึ้นจากโคลนตมและเลือดเนื้อมนุษย์ได้ ความทะยานอยากนั่นทำให้เรากดขี่คนอื่นๆ เพื่อให้เราคงสภาพเทพได้

วิญญาณของ Shavronne เกิดจากความทะยานอยากส่วนหนึ่ง และความปรารถนาแบบดิบๆ อีกสอง ประกายไฟแบบนั้นจะพุ่งปลาบขึ้นมาได้แม้ภายในใจจะมืดมิด

The Rise of the Godsว่ากันง่ายๆ ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ด้วยการปลูกสักอย่างลงดินไป เทพผงาดขึ้นมาเพราะเจ้าสังหารสัตว์ร้ายที่ป้องกันเรื่องนั้นอยู่ เจ้าเรียกมันว่า "the Beast"

ข้าเองที่ปลูกเมล็ดนั้นลงไปในดินใต้ Highgate ดูแลประคบประหงมจนมันโตแม้ว่าข้าจะพ่ายต่อพลังของมัน

เทพอย่างเราถูกไสส่งลงความมืด หลับฝันดีตลอดไปโดยมีเจ้าสัตว์ร้ายเฝ้าดู ข้าอยากกลับไปนอนหลับอีก แต่พี่น้องข้าไม่ยอม พวกนั้นได้รับอิสระแล้วและจะไม่ยอมปล่อยโลกนี้ไปง่ายๆ
The Beastเจ้าสัตว์นั่นก็ไม่ได้เลวร้าย ไม่ได้อยากทำลาย แปดเปื้อนหรือขู่เข็ญ มันแค่อยู่ของมัน เพราะข้าทำให้เป็นอย่างนั้น

แต่แย่หน่อยที่ข้าไม่ได้ใส่ความทะเยอทะยานให้มัน มันก็เลยพ่ายต่อความทะเยอทะยานของผู้อื่นอย่างราชินี Atziri และ Doryani จักรพรรดิ Chitus และ Malachai และคนอื่นๆ ก่อนหน้า ข้าสร้างสัตว์ร้ายเพื่อให้มนุษย์ไม่ต้องเป็นทาสเทพ แต่เจ้านี่ทำให้มนุษย์รู้จักการเป็นทาสกันเอง

The Father of Warจากตรงนี้ไปหาเจ้าสัตว์จะเป็นเส้นทางที่ยาวและลำบากมาก เจ้าแข็งแรงสำหรับมนุษย์แต่การเริ่มออกเดินทางนี้น่าจะระเบิดใจเจ้าเละเทะ ต้องใช้พลังเทพช่วย

เทพล้มได้ แต่วิญญาณคงอยู่ ลอยอยู่นอกการรับรู้ของเจ้า เจ้าชิงมาได้เพื่อเสริมสร้างตัวเจ้า

ข้ามีเทพองค์แรกให้เจ้าเลือก Tukohama เทพสงครามในบ่อที่เน่าเหม็น เทพองค์นี้สร้างป้อมปราการที่โหดหินน่ากลัว ไปหาเทพก่อนที่เทพจะสร้างลูกหลานออกอาละวาดใน Wraeclast

ทูโคฮามาKarui เป็นวัฒนธรรมที่เงียบสงบของเกษตรกรและชาวประมงก่อนที่ชะตากรรมจะส่ง Tukohama ผู้ยิ่งใหญ่ให้พวกเขา เขาเป็นคนที่ยัดขวานหินใส่มือของพวกเขาและความกระหายชัยชนะในท้องของมัน ชาวนารดน้ำด้วยเลือด ชาวประมงปล่อยปลา เอาพวกกระหายดินแดนใส่เข้ามาแทน
 
ทุกสงคราม การรบที่ผ่านไป Tukohama สร้างบันไดขึ้นภูเขาซากศพสู่ความเป็นอมตะ ขวานของเขาคือความโกรธ หอกคือความตะกละ และเหยื่อคือชาว Karui

ทูโคฮามาผมบาปจอมโจรแห่งคุณธรรมและมันเป็นของเราที่จะใช้สิ่งที่ฉันจะจากพ่ายแพ้ที่จะให้ของขวัญของมันเพื่อชัยชนะ
 
อนิจจา, กรอบตายของท่านไม่สามารถทนต่อการเกิดไฟไหม้เป็นอิสระของเทพนิยม มันจะกลายเป็นเลือดของคุณไปชมทะเลหมอกและเกรียมเนื้อสีดำมีค่าของคุณ เพื่อให้เลือกอย่างสุภาพและเลือกอย่างชาญฉลาดสำหรับมีมากที่เดิมพันที่นี่กว่าความหวังเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคุณและความฝัน

The Cloven Oneข้าได้อีกเทพในใจที่อาจจะ 'ชักชวน' จะบริจาคสสารเทพเล็กน้อยให้เจ้า
 
Abberath แพะบ้าแก่ๆ กระหายดวงวิญญาณของมนุษย์ที่ตอนนี้อยู่บนถนนนักโทษเก่า เจ้าเคยลิ้มรสวิญญาณไหม? คงไม่ กวีทุกคนพูดของวิญญาณหวาน วิญญาณขม วิญญาณเบิกเนตรและวิญญาณบิดเบี้ยว รู้ไหมรสชาติเป็นไง ความเสียดายไง แถมทิ้งรสแปร่งๆ ไว้ว่า "ข้าควรรู้ดีกว่านี้"

Abberathนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีชื่อเสียง ที่ถูกกัดเซาะโดยความกระหายของเมา ไม่ใช่เหล้าทั่วไปด้วย Abberath กษัตริย์ผู้ทรงวิชา เต้นไปบนเวทีสารเคมีและเพลิง เขาใช้ความรู้ของเขาในการเผาเนื้อเพื่อที่จะรีดพลังชีวิตภายในออกมาดื่มกินบ่อยๆ

มันเริ่มต้นด้วยสัตว์ เน้นๆ เลยก็แพะ และทำให้ความโหดร้ายของตัวเองกลายเป็นคำสาป กษัตริย์ผู้ทรงวิชากลายเป็น The Cloven One ผู้สูบวิญญาณ บางคนบอกว่าเขาหันไป dram of Man เพื่อที่จะรักษาตัวเอง ข้าเชื่อว่ายิ่งเทพนี่เข้าใกล้ความเป็นอมตะมากเท่าใดก็ยิ่งกระหายมากขึ้น
  
และบางทีเขาอาจจะยังมีเศษเสี้ยวนักวิชาการอยู่บ้าง เพราะอยากแบ่งปันความรู้ที่ได้มาเหลือเกิน เทพนี่จับเจ้าหญิงจากเผ่าท้องถิ่นมาและให้กำเนิดสิ่งที่ไม่น่ารักเลย Faun ที่เป็นสัตว์ป่าดุร้ายเหมือนพ่อ และโตมาด้วยฝ่ามือของพ่อ เจ้าลูกนี่จับสาวพรหมจรรย์อีกมาก ก็เลยกำเนิดเผ่าพันธุ์มนุษย์แพะขึ้นมา
Abberathจิตวิญญาณที่ดีได้ยากมากพอที่จะมาด้วยโดยไม่ต้องว่าแพะเก่าคอแห้งดื่มเติมของเขา คุณได้ทำมนุษยชาติบริการอันสูงส่ง
The Puppet MistressPuppet Mistress เป็นเทพีที่ทุกคนบูชา และหล่อเลี้ยงเผ่าให้ยิ่งใหญ่ด้วยความรัก สันติและความอุดมสมบูรณ์จนกระทั่งนักรบของ Tukohama ล้างเผ่าเสียสิ้น

ความแตกสลายและสิ้นหวังทำให้นางกลายเป็นแบบนั้น

Ryslathaหนอนร้ายที่ชอนใชในโคลนตมของดินแดนที่ชุ่มน้ำที่สุด Ryslatha หนอนขาวที่ทำดินที่ชอนไชแปดเปื้อน เพราะหัวใจของมันอยากสร้างเผ่าพันธุ์ที่สูญไปกลับคืน

แต่ก่อนมีลูกหลานเพียบ มีแต่ความรักความสงบ แต่ไฟกัลป์ของ Tukohama แผดเผาดินแดนของมันและลูกหลานของมันก็ตายหมดในสงครามบ้าคลั่ง

พระแม่ผู้เป็นอมตะคิดอยู่อย่างเดียวคือไม่ให้ลูกหลานของมันต้องเจ็บปวดอีก อย่างไรน่ะรึ? ก็ทำให้ทุกคนเป็นลูกหลานของมันยังไงละ
The Puppet MistressAzmeri เชื่อว่าวันหนึ่งโลกของเรานี้จะยุบภายใต้น้ำหนักของลูกหลาน Ryslatha ของ คิดที่น่ากลัวและขอบคุณที่เข้าใจผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง
The Brine KingTsoagoth ผู้ชราและเค็มสิ้นดี จมอยู่ในความตะกละและตัณหา ถึงได้ตกต่ำเพียงนี้ และข้าคิดว่ามันสร้างเปลือกขึ้นมาป้องกันตัวเองจากความอับอาย

ถึงเวลาที่เจ้าจะไปถึงรังของมัน กะเทาะเปลือกมัน ฉีกเนื้อมันออกมากินเลย
Tsoagothตอนแรกที่ข้าพบกับ Tsoagoth เขาเป็นหัวหน้าเผ่าล่องทะเล ผู้นำชนเผ่าหาปลาที่รุ่งเรืองและเติบโต แต่เป็นมรดกคำสาปที่เปลี่ยนเขากลายเป็น Brine King นั่น เป็นวงจรความผิดหวังและการขยายตัว เพราะคำว่าการปั๊มลูกแท้ๆ

มันเปลี่ยนชายาไม่ซ้ำหน้า และทุกคนก็คลอดสัตว์ประหลาดออกมา ถ้าเป็นกษัตริย์ผู้ทรงธรรม คงยอมสละบัลลังก์ให้สายเลือดที่ดีกว่าไปแล้ว แย่หน่อย Tsoagoth ดีหลายเรื่อง แต่ที่ดีไม่มีคือเรื่องความเผื่อแผ่
The Brine Kingและทำให้ลอร์ดเกลือและชั่งจมที่จะเลี้ยงปลาที่โผหมู่ซากปรักหักพังของ Tsoatha มานำเข้าไปในร่างกายของน้ำศักดิ์สิทธิ์ของเขาในขณะที่พวกเขาจะถูกล้างออกไปทั้งหมด
ปลดล็อกพลังมาจิตวิญญาณของเล็ก ๆ น้อย ๆ เงียบโกรธของคุณเป็นหนึ่งเดียวกับผู้ถูกเนรเทศนี้มีกำลังแรงขึ้นในการเดินทางของพวกเขาในอาณาจักรมืดของโลกนี้ ...
Shavronneและมันก็เริ่มขึ้นจนได้ เส้นเลือดข้ามีแต่ความทะเยอทะยาน มาปลดปล่อยให้เป็นสายน้ำกัน มาเก็บเกี่ยววิญญาณของ Inquisitor ผู้ยิ่งใหญ่กันเถอะ

พร้อมกับที่วิญญาณของ Shavronne หวนคืนสู่ความสงบ วิญญาณของ Maligaro ก็กลับไปยัง Chamber of Sins เหมือนกัน ข้าต้องแยกบาปของเขากับของข้านะ ข้าชอบแบบธรรมชาติมากกว่าเขา

ข้าจะแบกเจ้าไป Phrecia เองถ้าทำได้ แต่ข้าใช้พลังมากไปตอนช่วยเจ้าออกมาจากปากของ Kitava เจ้าต้องหาทางไปเองเหมือนข้า เดินทางดีๆ รอดกลับมาให้ได้ เรามีอะไรต้องทำอีกเยอะ



RyslathaAzmeri เชื่อว่าวันหนึ่งโลกของเรานี้จะยุบภายใต้น้ำหนักของลูกหลาน Ryslatha ของ คิดที่น่ากลัวและขอบคุณที่เข้าใจผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง
Inquisitor Maligaroดูจากเรือและกัปตันนั่นแล้ว ข้าว่าเจ้าน่าจะผ่านการเดินทางที่น่าสนใจมา

ตอนนี้เราต้องการวิญญาณของ Inquisitor Maligaro ข้าว่าเขากลับไปยังรังเดิม แต่ตัวตนล่องลอยได้เร็วเหมือนลม วับไปนู่นไปนี่ได้ในพริบตา ข้าเองคุ้นเคยกับร่องรอยวิญญาณมาเยอะ แต่ Maligaro อยู่ไหนข้าก็ไม่อาจรู้ได้เลย

เจ้าน่าจะไปคุยกับพวกที่เกาะสะพานหักๆ ตรงนั้น นักวิชาการเทมพลาร์นั่นก็ยิ่งดี เพราะความรู้พื้นๆ ของพวกนั้นอาจจะให้อะไรมากกว่าความคิดเปรื่องๆ ของข้า


The Origins of the Godsช่วงเวลาก่อนเจ้าสัตว์ร้ายจะเกิดน่ะคนลืมเลือนไปหมดแล้ว ช่วงเวลาที่คนธรรมดาอย่างเราๆ กลายเป็นเทพได้ ถ้ามีคุณลักษณะหายากและผู้คนสรรเสริญแล้ว คนกระหยิบมือพวกนั้นสามารถเอื้อมถึงความเป็นอมตะและได้พลังเทพมาได้

จะบอกไว้ก่อนว่าการกลายเป็นเทพไม่ง่าย มันเจ็บปวด ทรมาน เสียสละเยอะ เหมือนคลอดลูก การเสียสละที่ว่า คือต้องสละความเป็นมนุษย์ไป วิถีมันเป็นเช่นนั้น พวกเราที่อยากได้พลังนั่นมา อยู่มานานพอที่จะได้เห็นตัวเองกลายเป็นปีศาจไปได้

Ralakeshให้เราไปล่าเถอะ เวลานี้ไปที่ซากค่ายพักที่เจ้าอาจจะคุ้นตาที่สุด เพราะเพื่อนเจ้า พวก Azmeri เคยอยู่

อืมมมม….Ralakesh เจ้านั่นโหดเหี้ยมอำมหิต เจ้าเล่ห์หาที่เปรียบ แต่ก็มีจุดอ่อนอยู่คือความกลัวที่เก็บซ่อนไว้ข้างใน ความกลัวที่จะสูญเสียทุกอย่างที่ได้มา ก็เลยไม่ค่อยมีเหตุมีผลและอ่อนแอ

The Master of a Million FacesRalakesh "เจ้าแห่งล้านใบหน้า" ข้าเรียกว่าเป็นเทพแห่งการซ่อนแอบ

เทพอื่นออกไปรบ ขยายพันธุ์ ถล่มจักรวรรดิราบ Ralakesh นั่งบัลลังก์ในวังมืดดำ อัดแน่นไปด้วยควันธูป มืดบอดด้วยความเชื่อฟังและหนวกหูไปด้วยเสียงฆ้องทองเหลืองตีระรวน

ยังดีที่เทพนั่นไม่กล้าพอโผล่หน้าออกมานอกกำแพงสูงที่สร้างไว้ ไม่อย่างนั้นโลกนี้แตกแน่ๆ




Ralakeshเมื่อคุณพยายามที่จะควบคุมทุกอย่างในที่สุดคุณควบคุมอะไร Ralakesh ไม่เคยได้รับค่อนข้างสามารถที่จะเข้าใจแนวคิดว่า
Gruthkulข้าเกรงว่ายังไงเสียเจ้าก็ต้องบุกป่าฝ่าดงเข้าไปแล้วละ จากที่นั่น Gruthkul the Despairing กำลังโหยไห้และวางแผนอยู่

พวก Vaal ถล่มอาณาจักรของนางจนไม่เหลือแล้วเอาซากพวกลูกหลานมากองแทบเท้านาง ความทุกข์โศกจึงโอบรอบนาง เปลี่ยนนาง และทำให้นางมีความคิดเดียวคือคนที่ทำนางเจ็บ ต้องเจ็บแบบเดียวกัน

ถึงนางจะกลับมาแล้วแต่สติสตังของนางน่ะไม่ได้มาด้วยหรอก ไม่มีความโกรธไหนยิ่งไปกว่าแม่ที่สูญเสียลูกแล้ว
The Mother of Despairข้ายังสงสัยว่า Gruthkul จะยังเศร้าโศกกับการตายของลูกๆ หรือไม่ถ้าได้รู้ความจริง

Spinner of Shadows นั่นไม่ได้มีเป้าหมายอะไรจนกระทั่งลูกๆ ของ Gruthkul วางแผนร้ายต่อนาง พวกนั้นเห็นพลัง ยาวิเศษ และตัณหาของนางหมดแล้ว

พวกนั้นกลัว Arakaali คิดว่านางจะทำลายมรดกที่พวกนั้นสร้าง แต่แมงมุมน่ะ จะทิ้งใยของตัวเองก็ต่อเมื่อถูกลากออกไปเท่านั้น
Gruthkulเรื่องน่าเศร้าก็คือโลกเรา เผ่าพันธ์เราเปลี่ยนสิ่งผุดผ่องและทรงเกียรติอย่างความรักของมารดาเป็นอาวุธทำลายล้างประหัตประหารผู้อื่น

ข้าหวังเพียงว่า Gruthkul จะได้พบลูกๆ ที่มีชีวิตและมีความสุขในอ้อมแขนนางในโลกหน้า
Arakaaliเป็นทั้งนักล่าและนางยั่ว ตำนาน Vaal ว่านางขึ้นมาจากหลุมลึกสุดตอนโลกถือกำเนิด

ไม่หรอก พื้นเพนางเรียบง่ายกว่านั้นมาก เป็นแค่หญิงที่ตัณหาราคะไม่สิ้นสุดจนนางเปลี่ยนสภาพกลายเป็นภาพสะท้อนในใจนางไปนั่นแหละ

พวกนั้นเรียกนางว่า Spinner of Shadows ผู้ปั่นเงา นางเห็นตัวเองเป็นเทพีแห่งความรักปกติ และได้สร้างวิหารบูชาส่วนตัวไว้เลยด้วย

เจ้าจะหานางเจอก็ที่นั่นแหละ แต่ไม่มีความโรแมนติกเหลือเท่าไหร่แล้ว อย่างน้อยพวกซากศพที่ห่อรอบตัวนางคงคิดแบบนั้น

The Spinner of Shadowsข้าไปหา Spinner of Shadows ตามคำเชิญในฐานะทูต ตัวแทนของพันธมิตรหลวมๆ เล็กๆ ของเหล่าเทพ ส่วนมากเป็นเทพกระจอกที่กลัวจะถูกเทพใหญ่กลืนกิน ในเวลานี้ราชินี Arakaali ปกครองจักรวรรดิอยู่และเชิญข้าไปชมงานของนาง

ถ้าข้ามองเห็นกลเม็ดนี้ก่อนหน้า ข้าคงรู้ว่านางตั้งใจจับข้าทำสวามี ข้าติดอยู่ในรังนางหลายปี บางครั้งนางสนุก บางครั้งก็สุขสมไปด้วยกัน แต่ภาพลวงของความรักความสบายนี้แค่ปิดบังความจริงที่ว่าข้าออกไปไหนไม่ได้ ข้าติดอยู่นานจนกระทั่งลูกน้องของนางหักหลังและขังนางไว้ในวังของตัวเอง
Arakaaliพวกศิลปินเชื้อสาย Azmeri ต่างบูชาแม่มดร้ายหลายขานั่น แต่เจ้ากลับมองลึกลงไปในลูกตานางแล้วควักมันออกมา ตอนนี้นางก็เดียวดายอยู่ในความทรงจำแล้ว

ข้ารู้สึกเหมือนมีแมงมุมไต่อยู่ข้างในฝ่ามือข้า พลังสำหรับผู้พิชิตเทพของข้ารึ
Inquisitor Maligaroการก่อสร้างอันโหดร้ายของเรากำลังจะเสร็จอยู่แล้ว และตอนนี้เหลือแต่ Doedre Darktongue

พวกพ้องของนางใฝ่หาความคุ้นเคยในโลกของผีดิบ แต่นางเพรียกหาแผลเก่าแห่งความวุ่นวาย หายนะนี้กลืนกิน Sarn ไปแล้ว และทำให้ทั้งหมดกลายเป็นอะไรที่ Doedre ชอบใจ

ข้าจะไปพบเจ้าที่ Sarn และหวังว่าเจ้าจะจัดการนังแม่มดร้ายนั่นได้เร็วๆ
Maligaroการก่อสร้างอันโหดร้ายของเรากำลังจะเสร็จอยู่แล้ว และตอนนี้เหลือแต่ Doedre Darktongue

พวกพ้องของนางใฝ่หาความคุ้นเคยในโลกของผีดิบ แต่นางเพรียกหาแผลเก่าแห่งความวุ่นวาย หายนะนี้กลืนกิน Sarn ไปแล้ว และทำให้ทั้งหมดกลายเป็นอะไรที่ Doedre ชอบใจ

ข้าจะไปพบเจ้าที่ Sarn และหวังว่าเจ้าจะจัดการนังแม่มดร้ายนั่นได้เร็วๆ
Doedre DarktongueDoedre Darktongue คือการติดเชื้อร้ายกาจที่ทำให้แผลสงครามอย่าง Sarn ติดเชื้อและตายลงไป

อย่างไรก็ตาม ข้าก็ไม่รู้ว่านางอยู่ที่ไหนกันแน่เพราะกลิ่นนางแรงมาก เราต้องค่อยๆ อนุมานเอาจากพวกที่รู้จักพื้นที่ดี ก็พวกที่เกาะ Sarn ไว้เหมือนหนอนหิวโหยนั่นไง
Doedre Darktongueเข้าไปในรอยแยกอีกรอบ แล้วก็ชนะอีกชอบ ถึงข้าจะยอมรับว่าไม่ได้สนุกกับการยุ่งเกี่ยวกับวิญญาณแม่มดนั่น ข้ารู้สึกเหม็นคาวตัวเองเป็นบ้า

เอาเถอะ การเดินทางของเราใกล้ถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ทางเหนือคือ Highgate และจุดหมายของเรา คือการเอา Dark Ember อำพันมืดออกมาจากสัตว์ร้ายผู้วายชนม์ของข้า

และควรจะรีบๆ ไปได้แล้ว Kitava แข็งแกร่งขึ้นทุกขณะ และยิ่งพวกเทพเดินดินอยู่นานเท่าใด มนุษย์เราก็ยิ่งมีโอกาสรอดน้อยลงนะ
Reflection of Terrorในสวนเล็ก ๆ น้อย ๆ ของ Izaro พิลึกคุณจะพบเพื่อนเก่าของฉัน

กระเพาะปลาหาวที่เป็น Yugul ... แต่ภาพตัวเองในสิ่งที่สิ่งมีชีวิตที่น่าสงสารได้มาเชื่อเกี่ยวกับธรรมชาติของความกลัว บรรดาผู้ที่มองดูเขาเห็นความกลัวของตัวเองสะท้อนให้เห็นในใบหน้าที่น่ากลัวของเขา
Yugulพวกนักวิชาการเผ่า Vaal พยายามหาคำตอบให้กับคำถามแปลกๆ ยากๆ Yugul ก็เป็นหนึ่งในนั้น ยิ่งขุดลึกเข้าไปในจิตใจมนุษย์ เขาก็ยิ่งเชื่อว่าไม่มีอะไรแสดงความเป็นมนุษย์ได้ดีกว่าความหวาดกลัว

เขาก็เลยฝังความกลัวลงในเด็กๆ และให้ส่องกระจกเวทมนตร์ จับใบหน้าตื่นกลัวของพวกเด็กๆ ไว้ กระจกนั่นน่ะเขาสร้างเองเพื่อจะได้ถ่ายภาพความกลัวเอาไว้ศึกษาต่อได้

คลังเก็บภาพความกลัวมากมายทำให้ Yugul เข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ดีจนสามารถไต่เต้าขึ้นไปสู่ตำแหน่งผู้นำของพวก Vaal ได้ ทั้งชื่อเสียง ทั้งความกลัวจากผู้คนทำให้เขากลายเป็นเทพ
YugulYugul เป็นเรื่องเตือน วิธีเดียวที่จะเข้าใจความกลัวอย่างแท้จริงคือการเป็นมัน
The Eternal Sunถ้าหากเราอยากเห็นรุ่งอรุณของยุคใหม่สำหรับมนุษยชาติ ต้องสั่งสอนดวงอาทิตย์ให้รู้จักระงับตนบ้าง

รอบซ้ายขวาของ Sarn ถูก Solaris เผาผลาญกลืนกินไปจนหมดทุกชีวิต ไม่เหลืออะไรเลย นางจะเผาโลกให้เป็นจุลก่อนที่จะตาสว่าง

ดวงอาทิตย์ต้องลงก่อน เพื่อที่จะขึ้นใหม่เป็นพร ไม่ใช่คำสาป

SolarisSolaris ผู้รักตนเอง นางมีแสงสว่างทั้งหมดใต้หล้า แต่ตากลับมืดบอดด้วยความทะนงตน

นางไม่เคยหยุดถามเลยว่าทำไมน้องสาวต้องตีตัวออกห่าง นางกลับโกรธขึ้งและประกาศตนว่าเหนือกว่าและทรงเกียรติกว่า Lunaris

ข้าว่าเทพดวงอาทิตย์จะขึ้นที่สูงกว่าก็ไม่แปลกใจ
The Eternal Moonเราเข้าใกล้จุดสุดยอดของการล่าแล้ว บนสะพานที่ทอดไปยัง Sarn ที่ยิ่งใหญ่และเปียกชุ่มนั่นไง

Lunaris น่ะโกรธจนลืมไปว่าดวงอาทิตย์ยามขึ้นก็อบอุ่นให้ชีวิตได้พอกับความเย็นเยียบยามอาทิตย์อัสดงได้เหมือนกัน

จักรวรรดิที่ Lunaris ฝันไว้คือจะมีแต่ยามค่ำคืนและดวงดาว และชีวิตต่างๆ จะแห้งเหี่ยวตายหมดในความมืดอันเป็นนิรันดร์
Lunarisหนึ่งในสองสาวน้องสาวผู้ปกครองมีประชากรมากที่สุดและมีประสิทธิภาพของชนเผ่าโบราณ Azmerian โซลาริสคิดว่าจะเป็นแนวทางในดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าที่มีหัวข้อทองส่องแสงขณะ Lunaris เห็นขี้ผึ้งและเสื่อมโทรมของดวงจันทร์กับเคียวเงินบริสุทธิ์

มันเป็นความร่วมมือที่เงียบสงบจนเล่นกล, Tangmazu, เกิดขึ้นเมื่อโดเมนของตน ในการเปลี่ยนน้องสาวกับน้องสาวของเขาได้เห็นการสังหารหมู่อย่างมากมายในขณะที่ปกปิดแหล่งที่มาของความบาดหมางที่ไร้ประโยชน์ของพวกเขาเกินกว่าการคำนวณทั้งหมด

รู้สึกสงสารสำหรับดวงจันทร์ไม่มี เธอเป็นคนโง่ที่หนาวเย็นและห่างไกลไกลน้อยกระจ่างใสกว่าที่เธอจะคิดว่า
Solaris and Lunarisอาทิตย์และดวงจันทร์กลับไปยังสถานที่ชอบธรรมของพวกเขาออกจากเส้นทางของเราตอนนี้ชัดเจน ไฮเกทอยู่ข้างหน้าสัตว์ Slayer, และตราสารหนี้ที่เป็นเวลานาน

บนถนนสายนี้มีเทพธิดาของ Maraketh ที่จะคาดคิดด้วยและพวกเขาจะไม่ใช้กรุณาให้ความพยายามของเรา ไม่ว่าผมจะต้องใส่ศพของสัตว์ที่รักของฉันและแย่งชิงเศษไม้แห่งความหวังของเราจากชีวิตคุณเพื่อให้สุ่มสี่สุ่มห้าเอา

ไม่มีคำทำนายมิได้สัญญาณไม่มีมหากาพย์มิได้ชาดกที่สามารถสัญญาอยู่รอดของคุณในการเดินทางที่ยิ่งใหญ่นี้ของเราคือ สำหรับแม้จะมีเครื่องประดับของคุณคุณยังคงอยู่มากที่สุดอย่างแน่นอนอย่างถาวรซึ่งต้องตาย
Doedreเข้าไปในรอยแยกอีกรอบ แล้วก็ชนะอีกชอบ ถึงข้าจะยอมรับว่าไม่ได้สนุกกับการยุ่งเกี่ยวกับวิญญาณแม่มดนั่น ข้ารู้สึกเหม็นคาวตัวเองเป็นบ้า

เอาเถอะ การเดินทางของเราใกล้ถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ทางเหนือคือ Highgate และจุดหมายของเรา คือการเอา Dark Ember อำพันมืดออกมาจากสัตว์ร้ายผู้วายชนม์ของข้า

และควรจะรีบๆ ไปได้แล้ว Kitava แข็งแกร่งขึ้นทุกขณะ และยิ่งพวกเทพเดินดินอยู่นานเท่าใด มนุษย์เราก็ยิ่งมีโอกาสรอดน้อยลงนะ
The Dark EmberDark Ember อยู่ใต้เนื้อหนังของสัตว์ร้ายของข้า และในเมื่ออุโมงค์ส่วนใหญ่ถล่มไปหมดแล้ว เราต้องขุดทางใหม่เข้าไปเอง ข้าเจอจุดอ่อนด้านข้างของมัน เป็นแผลเก่าฝีมือ Doryani ที่เป็น Overreacher ของ Vaal

แผลนี้มีเยื่อหุ้มแต่หากใช้จังหวะเหมาะเราก็จะเข้าไปในแผลนั้นได้ แน่นอนข้าต้องใช้ของหายากสองอย่าง

อันแรกคือ Basilisk Acid พิษจากหัวใจของพวก Basilisk, จากนั้นก็คือ Trarthan Power สารระเบิดเอาไว้ขุด Virtue Gem ได้สองอย่างนี้ข้าก็ได้น้ำยามาละลายเยื่อหุ้มแผลสัตว์เลี้ยงเน่าหนอนของข้าแล้วละ
Trarthan Powderในซากโรงแปรธาตุ Highgate Refinery เจ้าน่าจะเจอดินปืน Trarthan Powder สารที่เจอในดอกไม้ไฟเฉลิมฉลองและหลอดไฟทั่ว Trarthus เจ้าสารนี่แหละที่ใช้ระเบิดทางเข้าไปในภูเขา เจ้าสิ่งนี้แหละที่จะทำให้ส่วนผสมเรามีพลังดิบๆ แรงพอ

แต่ต้องระวังหน่อยข้างในนะ เพราะแม่ทัพ Adus และลูกน้องมาหลบที่นี่ในช่วงต้นๆ ของภัยพิบัติ Malachai ถ้ายังอยู่ก็จะเป็นมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่ง แกร่งกว่าตอนยังเป็นมนุษย์อีก
Chimeric Acidกรด Basilisk Acid ไหลหยดออกจากหัวใจของสัตว์ร้ายมีพิษเหล่านั้น ข้าโทษพวกมันที่เกิดมาเป็นแบบนั้นไม่ได้หรอก

พวกมันน่าสงสารจะตาย เรื่องราวของพวกมันแย่พอๆ กับของข้า การสร้าง Dark Ember ทำให้เกิดผลข้างเคียงแย่ๆ

แต่จมกับความผิดพลาดในอดีตไปก็ไม่มีทางสำเร็จ
_take_ingredients_ตอนนี้ข้าก็ได้แก้ไขความผิดพลาดที่เคยทำ และแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ก็ถูกโค่นล้มไปแล้ว เราจะขอเชิดชูทั้งสองด้วยเหล้านี้…
_take_ingredient1_ตอนนี้ข้าก็ได้แก้ไขความผิดพลาดที่เคยทำ และแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ก็ถูกโค่นล้มไปแล้ว เราจะขอเชิดชูทั้งสองด้วยเหล้านี้…
_take_ingredient2_ตอนนี้ข้าก็ได้แก้ไขความผิดพลาดที่เคยทำ และแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ก็ถูกโค่นล้มไปแล้ว เราจะขอเชิดชูทั้งสองด้วยเหล้านี้…
_take_ingredient1_คุณได้ทำดี แต่เรื่องโกหกของเราต้องใช้ทั้งกรดและผง กลับมาหาเราเมื่อคุณได้เก็บรวบรวมพันธมิตรคู่ที่สองในการกัดกร่อนของเรา
_take_ingredient2_คุณได้ทำดี แต่เรื่องโกหกของเราต้องใช้ทั้งกรดและผง กลับมาหาเราเมื่อคุณได้เก็บรวบรวมพันธมิตรคู่ที่สองในการกัดกร่อนของเรา
The Dark Emberตอนนี้ข้ามีส่วนผสมครบแล้ว เดี๋ยวจะผสมให้ได้น้ำยาที่เราต้องใช้ ไม่มีอะไรกัดกร่อนได้ดีกว่านี้นอกจากการเสียดสีของ Garukhan ที่รักของข้าแล้วละ

ไว้เจอกันที่กองเลือดตรงปากแผล และเราจะเปิดทางเข้าไปในท้องเจ้าสัตว์ร้ายกัน
GarukhanGarukhan เป็นนักเหาะเหินเดินอากาศ นางปล้นสะดมท้องฟ้าไขความลับ นางคิดว่าจะหาภูมิปัญญาได้จากในตาพายุ

โปรดเข้าใจว่า Garukhan ไม่ใช่ปีศาจร้าย นางเคยเป็นเพื่อนคู่คิดของข้า ความงามของนางต้องใจข้า ความทะยานอยากของนางก็บันดาลใจข้า แต่ข้าต้องโยนทุกอย่างนั่นทิ้งเพื่อมวลมนุษยชาติ

Garukhan แปรเปลี่ยนไปเพราะพลังอำนาจที่นางมีราวกับลมพายุกัดกร่อนหินทราย นี่ไม่ใช่เทพีของข้าที่เจ้าจะสังหาร และหากข้าพูดต่อ ข้าก็คงเริ่มเชื่อแล้ว
Queen of the Windsข้าร่ำไห้ให้กับ Garukhan ที่น่าสงสารของข้า เราทั้งคู่ผ่านช่วงเวลาที่สูงส่งที่สุดที่โลกนี้จะให้ได้แล้ว

อนิจจา ข้าจำนนใจยิ่งที่นางแบกรับไม่ไหว ข้ารู้ว่าความภาคภูมิของนางจะเป็นพายุคลั่งทำลายมนุษย์ที่รักของข้า จริงๆ แล้วที่ข้าปลูก Dark Ember ไว้ในมุมลึกของ Highgate ไว้ก็เพื่อใช้กับนางนี่ละ

ถ้าความรักฆ่าไม่ได้ ก็ต้องทำให้มันหลับไป
Garukhanข้าเสียหน้านิดหน่อยที่รู้ว่าเราเคยทำอะไร และทำอะไรอยู่ Garukhan น่ะซับซ้อนแต่นางหัวแข็งและไม่เปลี่ยนใจง่ายๆ เราฝังนางอย่างสมเกียรติ ดีที่สุดเท่าที่ได้ แม้แต่ตอนนั้นนางก็กู่ไม่กลับแล้ว ถูกความทะยานอยากกลืนไปจนสิ้น แม้ข้าจะเตือนแล้วเตือนอีก

ดูสิว่าความทะยานอยากพาเจ้าไปถึงไหน ที่รัก
Shakariในทะเลทราย Maraketh มีโอเอซิสอยู่ทางตะวันออก แหล่งน้ำมีพายุวิเศษคอยคุ้มครอง ทรายจะเลาะเนื้อจากกระดูกเจ้าหากเจ้าก้าวเข้าเงามืดของมัน แต่เจ้าก็ยังจะต้องไป

เทพี Shakari ซ่อนอยู่ในพายุทรายนั่น มีแต่ความแค้น นางคืนชีพและปลุกกองทัพโบราณของนางขึ้นมา กองทัพที่เคยจ้องทำลายสมดุลระหว่างแผ่นดินทั้งหมด

หากนางปลุกกองทัพขึ้นมาได้ Maraketh ทั้งหมดอาจจะตกอยู่ในกำมืออันโหดเหี้ยมของนาง พายุยังแรงเจาะไม่ได้ตอนนี้ แม้แต่ข้ายังเข้าไม่ได้ แต่มันต้องมีสักทาง

พวก Highgate ชอบทะเลทรายและอากาศโหดๆ อยู่แล้ว อาจจะมีสักคนที่รู้วิธีฝ่าพายุไปได้
Queen of the Sandsข้าไม่ได้พูดแบบนี้บ่อยนัก แต่เทพีนี้ สัตว์ร้ายนี้ นางเคยเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของข้า ข้าผงาดขึ้นฟ้าและลอยลงมาใส่อ้อมแขนของราชินี Garukhan ผู้งดงาม

ตอนนี้ถ้าเจ้าคิดว่าการแต่งงานของมนุษย์มันยากนัก มาเจอของเทพสิ เราแยกทางกันแต่ก็หลังจากราชินีแห่งท้องทะเลทรายถือกำเนิดขึ้นมาบนโลกอันโหดร้ายโสมมนี้แล้ว

ตอนนี้เจ้าคงเห็นว่าทำไมข้าต้องทนทุกข์เพื่อมวลมนุษย์ เพื่อเอาลูกสาวข้าบูชายัญบนแท่น
Shakariหัวใจใฝ่รู้ของมารดาจะไหลเข้าฝันของบุตรสาว ครั้งหนึ่งนางเป็นโฉมงามดึงดูดใจทั้งชายหญิง แต่ Shakari ผุพังกลายเป็นตัณหา….โหยหาพลังที่มารดาจากฟ้าถือครอง

บุตรสาวข้าเคยตามหาพลังนั่นภายในท้องทะเลทรายอันยิ่งใหญ่ คนมุ่งมั่นแบบนางเจอมันจนได้ และมันทำให้นางกลายเป็นสัตว์ร้ายที่เจ้าเพิ่งจะจัดการไปนั่นละ

นางทั้งอับอายและเจ็บปวดจนสร้างกองทัพกลางทะเลทราย และคงพิชิตสวรรค์ไปแล้วหากเจ้าสัตว์ร้ายไม่ส่งนางหลับใหลอย่างสงบ กลายเป็นทารกนอนเปลอีกครั้ง
The BeastDark Ember อยู่ลึกลงไปใต้เนื้อหนังของสัตว์ร้ายของข้าที่ตายไป และในเมื่ออุโมงค์ส่วนใหญ่ถล่มไปหมดแล้ว เราต้องขุดทางใหม่เข้าไปเอง ข้าเจอจุดอ่อนด้านข้างของมัน เป็นแผลเก่าฝีมือ Doryani ที่เป็น Overreacher ของ Vaal

แผลนี้มีเยื่อหุ้มหนาแต่หากใช้จังหวะเหมาะเราก็จะเข้าไปในแผลนั้นได้

แน่นอนข้าต้องใช้ของหายากสองอย่าง อันแรกคือ Basilisk Acid พิษจากหัวใจของพวก Basilisk, จากนั้นก็คือ Trarthan Power สารระเบิดเอาไว้ขุด Virtue Gem ได้สองอย่างนี้ข้าก็ได้น้ำยามาละลายเยื่อหุ้มแผลสัตว์เลี้ยงเน่าหนอนของข้าแล้วละ
The Beastและเราก็อยู่ตรงนี้ท่ามกลางเศษซากของสัตว์ที่ข้าสร้างกับมือ ตลกดีใช่ไหมละ ครั้งหนึ่งข้าวางสัตว์ร้ายบนแท่นแสดงผลงาน เป็นความภาคภูมิและสนุกสนานของข้า แต่ตอนนี้ข้าส่งเจ้าไปผ่าท้องสัตว์ร้ายนี่ให้ถึงแกน

ข้าได้น้ำยาจากสิ่งที่เจ้าหาให้แล้ว ข้าจะใช้มันละลายเยื่อหุ้มแล้วไปเจอกันข้างในแกนดำมืด ที่เราจะสานต่องานเรา
The Dark EmberEmber เป็นเมล็ดพันธุ์ ... แกนดำมืดในหัวใจของสัตว์ร้าย เป็นสสารแห่งความแปดเปื้อนเข้มข้น บริสุทธิ์ ทุกอย่างที่สัตว์เลี้ยงของข้าเป็น พลังที่มันมี พลังที่มันสะกดเทพเอาไว้ก็มาจากสิ่งนี้แหละ

ด้วยสิ่งนี้เราจะทำลาย Kitava ลงได้ เทพที่เคยอดอยากผู้นี้จะกินให้อิ่มแล้วหลับไปยาวๆ และ Kitava ต้องล้มลง และ Ember นี้จะสลายตัวไปเป็นขี้เถ้าโปรยลงในดินแดน Oriath
The Black Coreวิญญาณที่เราเก็บรักษาไว้น่ะ ถ้าเดี่ยวๆ พวกนั้นไม่อาจทานพลังอำนาจที่ใช้สร้าง Dark Ember ได้หรอก

แต่หากใช้ด้วยกัน….ใช้ด้วยกันแล้ววิญญาณแต่ละตนจะเปลี่ยนรูปร่าง ผสมปนเปกันเป็นหนึ่ง อัดแน่นไปด้วยความเกลียดชัง การรวมญาติของเราจะปลุกสัตว์ร้าย และจะหลั่ง Dark Ember ออกมาจากท้องของมัน

ทำใจให้เข้มแข็งไว้เพื่อนข้า ขวดนี้หากเปิดแล้ว โลกทั้งโลกจะพลิกโฉมไปเลย
วันหายนะก็ไม่ได้อยากจะให้มันเป็นแบบนี้...

สัตว์ร้ายของข้าเกิดมาเป็นสิ่งที่สวยงาม เป็นเพชรยอดมงกุฎของมนุษยชาติ ข้า...ข้าอยากจะให้สันติกับเจ้า โอกาสเล่นละครบนเวทีอันยิ่งใหญ่นี้ ไม่ต้องเป็นเบี้ยรับใช้เหล่าเทพกระจอกผู้กดหัวเราเยี่ยงทาส...

มันก็แค่ป้องกันตัวเอง ความผิดอยู่ในหัวใจของพวกที่หักหลังมนุษย์ด้วยกันนั่นแหละ

แม้แต่ข้าก็ไม่อาจคาดการณ์ภัยพิบัติที่สัตว์เลี้ยงข้าจะสร้างให้กับ Wraeclast ทั้ง Vaal และ Eternal ซากต่างๆ ครั้งอดีตและอื่นๆ ....กระจายไปทั่วทุกยุคสมัย

มือข้าเปื้อนเลือดแล้ว เจ้าผู้พลัดถิ่น เลือดผู้บริสุทธิ์นับล้าน ล้างยังไงก็คงไม่ออกแล้วละ
United Trioในที่สุดทั้งสามหน่อของเราก็รวมเป็นหนึ่งเดียว ทำลายความมืดนี่ซะแล้วจะได้ออกไปกัน!
The Dark Emberบางอย่างไม่ถูกต้อง ใช่ ดูเหมือนว่าเพื่อนเก่าเรา Malachai ยังมีกลเม็ดซ่อนอยู่อีก บาดแผลจากเวทย์มนต์ผ่าลงในหัวใจสัตว์ร้ายทรงค่าของข้า

นี่ทำให้เรื่องมันยากขึ้น แต่ก็ใช่ว่าจะไร้ทางออก

เจ้าผู้พลัดถิ่นฟังข้าให้ดี ข้าจะปลดปล่อยวิญญาณสามหน่อนั่นออกจากที่เก็บ

ความเคียดแค้นของพวกนั้นจะให้พลังมากกว่าที่เจ้าเคยพบเจอ เจ้าต้องจัดการมันทีละตัว เพื่อผสมเศษที่เหลือให้เป็นอะไรก็ตามที่ทำให้ Dark Ember ไหลออกมาได้

เตรียมตัวให้ดี
Heart Portalsดวงวิญญาณของทั้งสามยังคงแปลกใจเรา! ได้อย่างรวดเร็วตอนนี้หัวใจได้กลายเป็นประตู ใส่ในเสร็จสิ้นภารกิจของคุณ แต่ฉันไม่สามารถพูดได้ว่าสิ่งที่คุณจะพบในด้านอื่น ๆ
Welcome Backดีใจที่เจ้ารอดออกมาเพื่อนข้า แต่เจ้าเคยผ่านนรกยิ่งกว่านี้แล้ว ทะเลเดือดคงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเจ้า

ตอนเราไม่อยู่ Oriath กลายเป็นเมืองคนตายเต็มไปด้วยสาวกของ Kitava สถานการณ์แย่ยิ่งกว่าที่คิด

ก่อนเราออกโรงต้องรู้ก่อนจะเจออะไร เจ้าจะเป็นหน่วยสอดแนมหนึ่งเดียวที่จะสามารถฟันฝ่ามันไปได้ เจ้าต้องหาว่า Kitava อยู่ไหน เราถึงจะงัดไม้ตายออกมาได้
The Dark Emberไม่ต้องกังวล Dark Ember ยังอยู่ดีกับข้าจนกว่าเราจะได้เผชิญกับ Kitava

เจ้าสัตว์ร้ายกระหายเนื้อนั่นจะร่วงเหมือนต้นไม้โดนโค่น แล้วเราจะมองดูมันโดนเผาในขณะที่ทั้ง Oriath และโลกโล่งอกได้
LillyLilly Roth เป็นขุนนางเหรอ จะว่าไง ข้าได้เห็นคนผงาดและดับไปหลายยุคหลายสมัย แต่ Lilly จะเป็นคนดีที่สุด ข้าว่าโรงเหล้าทุกที่จะพูดถึงนาง

ข้าต้องให้นางทำตัวดีๆ จะได้พบข้าอีก เจ้าหญิงโจรสลัดผู้เลอโฉม การตามล่าเทพ Sin คงจะเป็นเรื่องเล่าดีๆ ข้าแน่ใจ แต่ให้เป็นเรื่องแต่งไปก่อนน่าจะดี
แนะนำตัวเป็นอย่างที่ข้ากลัว พลังของ Kitava แข็งแกร่งขึ้นมากตอนเราไม่อยู่และประตูก็กั้นเราไม่ให้เข้าไปแล้ว เทพผู้หิวโหยนั่นเริ่มจะเลือกกินซะแล้ว

พลังนี้ทำให้ข้าห่วง ข้าได้พูดกับเพื่อนเรา Bannon ตรงนั้นแล้ว ภาชนะบรรจุวิญญาณพี่ข้า ข้ารู้ว่าเราต้องการพี่ข้ามาช่วย ข้าไม่นึกว่าเราจะต้องการเร็วแบบนี้ แต่เราไม่มีทางเลือกเหลือ เราต้องปลุกพี่ข้าออกมาจากตัวของ Bannon เพราะ Kitava's horn นี้ มีเพียงความบริสุทธิ์ของ Innocence เท่านั้นที่จะปัดเป่ามันได้
Bannonก่อนเราจะลงมือข้าต้องสารภาพกับเจ้าก่อนนะ Bannon ไม่อยากให้ข้าพูดถึงเพราะเขาก็เต็มใจสละตนเอง แต่ข้าอยากให้เจ้ารู้

เมื่อ Innocence ตื่นจากวิญญาณของ Bannon ชายคนนั้นจะหายไป เหลือแต่เทพ

เข้าใจนะเจ้าผู้พลัดถิ่น ถ้าเราเลือกทางนี้ Bannon จะตาย ไหม้ไปกับความบริสุทธิ์ข้างใน อย่างที่บอก Bannon เต็มใจสละชีวิต แต่เราควรบอกลาเขาก่อนจะไม่มีโอกาสอีก
เหล่าเทพนอกจากตัวตนของข้าแล้ว ข่าวไม่สามารถสัมผัสถึงตัวตนของเทพองค์อื่นได้
แม้ข้างนอกนั้นอาจมีหลงเหลืออยู่บ้าง แต่สำหรับตอนนี้ เวร์แคลส์ทก็ค่อยยังชั่วขึ้น

อย่างไรก็ตาม เราต้องหันไปหา Kitava ผู้ที่ยังกบดานตัวเองกับผู้คนที่น่าสงสารที่ยังติดอยู่ที่ Oriath
เจ้าได้ซึมซับพลังของพวกของข้าแล้ว กันพลังเทพไหลอยู่ในสายเลือดเจ้า รอคอยที่จะถูกล้างออกสู่เหยื่อที่ถูกเลือก
เราได้แต่หวังว่ามันจะแข็งแกร่งมากพอที่จะเผชิญหน้ากับเทพแห่งปีศาจนั่น
แนะนำตัวถึงเวลาละ เวลานี้มาถึงเพื่อให้เราปิดฉาก Kitava ไปเลยเจ้าผู้พลัดถิ่น เราจะช่วยมวลมนุษยชาติด้วยกัน
The Sign of Purityจักรวรรดิก็แค่ธงที่ปักบนผืนโลกว่างเปล่า ได้เวลาอันควรที่เจ้าจะปักธงบนยอดเขาแห่งศรัทธาที่หลอกลวง ยอด Chitus Cathedral ยังไงละ

ปักให้ลึกเข้าไปในหิน ตอกตะปูปิดจักรวรรดิไร้ศาสนาและทำลายอาณาจักรที่จ้องจะกลืนกินมันเสีย
อินโนเซนSin: Innocence เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม

Innocence: น้องข้า...โปรดให้อภัย เหมือนฝันร้ายที่สุดเลย และสุดท้ายแล้วตอนนี้ ข้าตื่นแล้ว เห็นทุกอย่างแล้ว เหล่าเทพให้อภัยข้าด้วย

Sin: มันเป็นจริงเหมือนตอนเราเริ่มต้น เจ้ากับข้าก็เนื้อเดียวกัน ออกมาจากท้องเดียวกัน เจ้าขอให้ข้าอภัย ข้ายินดี

Innocence: แต่ทุกอย่างที่เราทำลงไป ชีวิตนับล้านที่ข้าฆ่า...

Sin: เจ้าจะมีเวลาคิดทีหลัง แต่ตอนนี้ผู้คนต้องการเจ้า Oriath ต้องการเจ้า

Innocence: ไม่ ข้าอยู่ท่ามกลางซากพวกนี้ไม่ได้ ศพที่กลาดเกลื่อนเพราะข้าไม่ได้ คนพวกนี้ต้องการเจ้า น้องข้า และฮีโร่ของเจ้า ไม่ใช่ข้า

Sin: แล้วไง? เจ้าจะไปไหนต่อ? เจ้าจะทำอะไร?

Innocence: ปลีกวิเวก ข้าจะไปทางใต้ ให้ไกลที่สุดเท่าที่กายเนื้อจะไปได้ ข้าต้องไปคิดแผนไถ่บาป ถ้าหากสำนึกข้าคิดว่ามันควรได้

Sin: เจ้าจะไปแสวงหามันในน้ำแข็งขั้วโลกหรือ

Innocence: ถ้าเจ้ายอม ใช่

Sin: ไปเถอะ หาสิ่งที่เจ้าต้องการ หาว่าเจ้าเป็นใคร จาริกแสวงบุญไปพี่ข้า ขอแค่เจ้ากลับมาสักวัน

Innocence: ขอบใจมากน้องข้า
แนะนำตัวมันจบแล้ว เราชนะ เป็นงานเสี่ยงตายแต่ความกล้าของเจ้าพาเรามาถึงนี่ได้

ข้ายินดีกับเจ้าเพื่อนข้า โลกของเจ้าเนรเทศเจ้า แต่จะมีที่ให้เจ้าบนโต๊ะข้าเสมอ เจ้าให้โอกาสมนุษย์ได้สู้ แม้ความมืดจะยังคลุมผืนโลก แต่ตอนนี้มีแสงสว่างเจาะทะลวงแล้ว ตัณหาของ Kitava ดับลงไปแล้ว และเจ้าไม่ใช่ผู้พลัดถิ่นอีกแล้ว! เจ้าคือฮีโร่คู่ควรแค่การสรรเสริญ ขอให้ตำนานเจ้าอยู่ชั่วนิรันดร์

มาเถอะ ไปเจอคนอื่นๆ กัน พวกนั้นต้องการคนมาช่วยเก็บกวาดซากเมืองเท่าที่ทำได้